पक्षी

ऋतू ग्रीष्माचा ,सूर्य भडकला ,पर्णहिनशा वृक्षीं,

शीर्ण जाहल्या पंखांसंगे कुणी टेकला पक्षी .

कुणी पांथस्ते,पुसिले त्याला ,कोण,कुठून तू आला ?

कुतूहल पाहुनी त्याचे ,खग तो ऐसे त्यासी वदला....

" म्हणशील वेडा पक्षी का ह्या ग्रीष्मामाजी पळतो ?

शीतल राने, वा उद्याने सोडूनि येथे जळतो?

याच तरुवर बांधून घरटे मम् माता पितरांनी,

चोच चोचीने घास आणुनी ,वाढविले या रानी.

मातृवृक्ष हा माझा म्हणुनी,नेमे येथे येतो .

बालपणीच्या आठवणींतून उगाच थोडे रमतो .

भविष्य या वृक्षाचे मित्रा, मजला नाही ठावे !

वठेल किंवा फुटेल पल्लव ,तुटेल अथवा घावे.       

वेडा अथवा पिसा म्हणो कुणी,फरक न मजला तेणे,

जोवरी पंखी उडण्याचे बळ,तोवर येथे येणे  .“

परदेशी पांथस्था ऐसे ,बोलुनी उडुनी गेला,

शैशव स्मरुनी ,वाटसरूही ,मग थोडा घुटमळला .