वड आजोबा

वड आजोबा गावाकडले झालेत थोडे वृद्ध !

कारण नसता कधी कधी ,उगाच होतात क्रुद्ध .

अंगाखांद्यावर आता ,खेळत नाही कुणी !

पूर्वीसारखी गात नाहीत ,म्हणे पक्षी गाणी .

हाक मारुनी उगाच,म्हणतात ,या रे खेळा लोम्बा !

दाढीमिशा धरून पोरांनो वाटेल तसे झोंबा.

आटोपशीर राहणं तसं,त्यांना जमत नाही !

पसरल्याशिवाय अंग जरा, त्यांना करमत नाही.

गुंडाळून घेतात  दोरा खुशाल ,एक दिवस खुशीत !

निमित्ताने तरी आले म्हणून ,हसतात हळूच मिशीत .

किती वर्षे ,किती महिने,किती दिवस गेले ?

वड आजोबा विणत नाहीत ,हिशोबाचे शेले .

कृमी,कीटक ,पक्षी ,प्राणी ,आसऱ्याखाली राहतात ,

वड आजोबा त्यांचं सगळं ,हवं नको पाहतात .

उघडं आकाश पांघरून घेतात ,वाऱ्याशी करतात गप्पा ,

कधीतरी उघडून बसतात ,आठवणींचा कप्पा .

असे आमचे वड आजोबा ,वृत्तीने अघळ पघळ !

वय परत्वे सुरकुतलेले ,चिडके तरीही प्रेमळ .