झुला

झुले पंचमीचा झुला,उडे पाखरू पोटात ,

आणि होऊनिया गाणे,आले माझ्या ग ओठात.

झोका गेला उंच नभा,थोडी भीती थोडे हसू,

का गं नयनांत पाणी?सुखाचे ते! नको फसू.

गेले औचित्य सरोनी,आता कृत्रिम झोपाळा,

मनीं शैशव स्मृतींचा,झुले,फांदीला हिंदोळा.

झोका इथे वर्तमानीं,भिडे उंच भविष्याला,

मागे खेची भूतकाळ ,खेळ अखंड चालला.

झोका दिला कुणी कोणा?दिसे पावलांची खूण,

सय आली उगी सये,मन गेले शहारून.

झुले पंचमीचा झुला,किती खेळला रंगून,

आली सासरची हाक,खेळ गेला कि भंगून!