गोपाळकाला

आखलेल्या रेखीव रस्त्यांवर,
शोभिवंत पुष्पांची दाटी

शिष्ट रीतींचे कुशल कशिदे,
जरतारी वसनांच्या काठी.

गावंढ्या त्या गोपाळांना
कशी मुळी ती शिस्तच नाही,

राजपथावर उभवुन पुच्छे,
हुंदडल्या यांच्या त्या गाई.

हुंगून सुमने गेली झिंगून,
गोपाळांची अवघी पोरे

सौंधावर जरी झाली कुजबुज,
मना तुला ती भीड नको रे,

खेळ रंगला,पडले रिंगण,
सुटे शिदोरी,भरले अंगण,

लाज सोडुनि चला खावया,
काल्याला कसचे आमंत्रण?
                 .🍃संतोष