हे क्रांतिदान दायका,
विनायका विनायका!
परवशता तमपटला
छेदण्यास किरणशरे
निबिड घोर अरिकुहरी
मृत्युन्जय सूर्य शिरे.
जशी झेप घेई व्याघ्र
मत्त हत्ती गंडावर,
अथवा शिव रुद्राचा
घाव असुर मुंडांवर,
धाक तसा अभिनव तव,
शौर्यसुक्त गायका !
विनायका, विनायका !
अंदमान यमकारा,
भेसूर परिसर सारा
वरी सोशीत अग्निशरा,
अंतरी तव काव्य झरा.
काली बने सरस्वती !
भारती प्रिय बालका !
विनायका विनायका !
उल्लंघी जलधि जसा
अगस्तीचा तुम्हा वसा !
स्फुल्लिंगे पसा पसा,
हाच तुझा अम्हा वसा!
अहि स नकुल ते तव कुल !
भार्गव तप सायका !
विनायका विनायका!
. 🍃संतोष
No comments:
Post a Comment