वेडी

फिरे वेडी रस्त्यातून ,अजागळ वेष ,

जटा दाटलेल्या शिरी भान नाही लेश

हसे काय स्वत:शीच,फेकी कधी धोंडे ,

कृश काया ,कुपोषित ,सुकलेली बोन्डे.

घृणायुक्त कटाक्षांची तिला बोच नाही

टवाळांच्या बोलण्याची जिवा खोच नाही .

उच्छिष्ट खाऊन किंवा वेंगाडून मुख ,

कशीतरी मीटे तिच्या पोटातली भूक .

रस बीभत्स सावेव ,हे हि रूप तीचे.

टाळू पाहे मन स्मृती ,बंधन भीतीचे.