खलाशी

भरकटलेल्या तारुमधले
आम्ही खलाशी वल्ही मारु.

कुणा खुणावे रंग नभीचे,
कुणी ढोसतो मजेत दारु.

शीड दहादा शिवुन झाले
तरी फाटते काय करावे?

दोर धराया नुरले कोणी
जाई होडी तिकडे जावे!

दिशा कोणती? कुणा काळजी?
दैवावरती ठेवू हवाला.

मिळे खावया तोवर राजे
शीण कशाला उगी जिवाला?

दूर चंद्रमा दूर तारका
दूर स्वर्गीचे ते नंदनवन.

खारट पाणी इथे सभोती
तेच वजू अन् तेच आचमन.

करु गलाटा गलबत हलवू
धाक दाखवू अन् बुडण्याचा.

कप्तानीचे स्वप्न उराशी,
यत्न करु तुंबळ लढण्याचा.

कसे वाचलो येथे तरलो
नवल वाटते नावेलाही!

भकलो, चुकलो, तरीही टिकलो.
शिकलो नाही, तरीही काही.

इतुके आता नव्हे पुरेसे.
वल्ही मारुन कष्ट उपसणे

वेळ पातली! आपुले आपण
सुकाणू आता हाती धरणे!

                            .🍃संतोष