चार दिस असे

चार दिस असे,
चार दिस तसे!
मनासारखं दान कधी उलट फासे.

व्रुत्तीच्या वेलांट्या,मनाच्या कोलांट्या!
तोंडदेखलं स्मित दिसे कसनुसे.

सभ्यतेच्या व्याख्या, जरी घोटल्या घोकून,
अंतरीचे सारे,पहा दृष्टीतून दिसे.

प्रकाशाचे झोत,की अंतरीची ज्योत?
एकांतप्रमोद,की स्नेही गणगोत?

विचारांच्या वर्दळीत ,जीव स्तब्ध बसे,

चार दिस असे,
चार दिस तसे.
मनासारखं दान,कधी उलट फासे!