ती ची कथा

एक खाच,वरी काच 

तोच तसा जुना जाच.

वरी संसाराचा नाच

कुशीतून धीमी आंच. 

पापणीला मीठपाणी, 

आत उन ऊन गाणी. 

वाही वारा ही विराणी 

तीच दासी तीच राणी.  

अठ्ठावीस युगे भोग. 

तेव्हा विठूला ह्या जाग, 

थोडी आग थोडा राग 

परी पोटी अनुराग. 

आता हवा हात हाती 

नको सेवा वा आरती 

थोडी प्रीत थोडी गती, 

विश्वासाची अनुमती. 

उंबऱ्याला वाट फुटे, 

आता तिला सीमा कुठे? 

झेपावण्या व्योम थिटे

पोटी भविष्य गोमटे!