साळुंकी सावळी,आली ही अंगणी,
पाहसी रोखुनि,काय तुझ्या मनी?
पीत ही कोंदणे,डोळियांचे मणी
मैना तू माझी गं,सखी साजणी!
भिरीभिरी पाहसी,चालतां डोलसी,
कळेनाच गं मला,काय जे बोलसी!
" राघू कोठेतरी,मी इथे वावरी,
बोलती लोक हे,गोष्टी नानापरी!
चिमुकल्या मम जगी,मी सुखे नांदते.
मुक्त वायूंवरी,विहरतो तो तिथे.
'मैना' संबोधनी सुप्त जी भावना,
छळतसे मानसी,तीच ही वंचना "
सोड ही खंत गे,का उगी वाहसि?
लोक हे बहुमुखी,खिन्न का राहसि?
ये पुन्हा सहज तू,माझिया अंगणी,
साळुंके साजणी,खेळुया रंगुनी!
.🍃संतोष
No comments:
Post a Comment