चला काळोखाच्या बुडी,
पुन्हां चूड लावू आता!
पुरे परप्रकाशीत,
भावी उजेडाच्या बाता!
म्हणे क्षितिज फाकेल,
पूर्व दिशा लकाकेल,
त्याला अर्घ्य देण्यास्तव
जळी ओंजळ वाकेल!
धीर सुटे,डोळा मिटे
स्वप्न अधांतरी उठे,
सार्या बीजांचीच पीठे
उद्या उगवावा कुठे?
दाट साठलेली हवा,
कोठे चुकार काजवा,
नको पणती नी दिवा,
आधी पलिते पेटवा!
कोणी ओरडतो क्रांती
कोणी आळवितो शांती
दोन वेळेची ज्या भ्रांती
त्याला विचारांच्या वांंती.
हवी खिशामधे ऊब?
तिला मान्यतेची डूब?
खडीसाखरेची जीभ?
सोडू लबाड हा लाभ!
एक एक ये मशाल,
करू मिळूनिया चाल
काढू काळोखाची साल
होवो दिवाळीच आता!...
चला काळोखाच्या बुडी,
पुन्हां चूड लावू आता!
.🍃संतोष
No comments:
Post a Comment