मौनाचा जोंधळा

मौनाचा जोंधळा झाला लाही लाही
तेव्हा जगा झाली जाणीव ती काही.

परि पुढे ठाके नित्याचा बाजार
होता दर भाव पुरता बेजार.

बरे होते जुने अव्यक्त जीवन
मुठीतला जीव अबोधसे मन.

मातीत रुजलो असतो भिजलो
खोल कुशीमधे असतो निजलो

तिथेही वेदना आहेच सोसणे
परि नवा जन्म!अंकुर फुटणे.

किंवा घरोट्यात रिती होता मूठ
सोडून आकार निराकार पीठ.

त्रयस्थ द्रुष्टीने दोन्ही एक व्यथा
एक एकांताची दुजी जनकथा.

जन्म सृजनाचा,मृत्यू वारी भूक!
कोणासाठी खेद, कोणाचे कौतुक?

सारी तत्वज्ञाने, वांझेची अपत्ये
जन्म,भूक,मृत्यू हीच तीन सत्ये.

                                 . 🍃संतोष