Saturday, July 25, 2020

तूच

समईची ज्योत शुभ्र
त्यात निळी झाक तुझी।

धेनुव्रुंद भरकटता
वेणुस्वरे हाक तुझी।

नेत्रदले दोन परि
चित्ती चित्र एक तुझे।

क्रुष्णवर्ण अभ्रपुटे
नीलाकाश रुप तुझे।

नाजुकशा सुमनांगी
अरुपाचा गंध तूच।

नादलुब्ध गोकुळात
रासमग्न धुंद तूच।

रेखीव त्या रांगोळ्या,
भरताना रंग तूच।

कमलदली गाभ्याला
लुचणारा भ्रुंग तूच।

वियोगात मिलनाची
बीजरुप आस तूच।

मेघांच्या झाकोळी
चपलेचा भास तूच।

गोपींच्या निजरंगी
रंगुनी श्रीरंग तूच।

भोगुनीया बाह्यसुखे
अंतरी निःसंग तूच।

भिरभिरत्या पंखांना
कोटरी विश्रांती तूच।

थकलेल्या डोळ्यांना
निद्रेतील शांती तूच।

सळसळत्या पात्यांचा
संगरी आवेश तूच।

सलत्या भलत्या जखमा
निरवित निःशेष तूच।

सुखदुःखे शीतउष्ण,
तू गौरी क्रुष्ण तूच।

म्रुत्यू उत्तर देता,
भिडणारा प्रश्न तूच।

मुंगीच्या धडपडत्या
पाऊलात जिद्द तूच।

हपापल्या प्रगतीला
रोखण्यास हद्द तूच।

गहिवरला नेत्र जसा
पतितांचा मित्र तूच।

परि दांभिक दैत्यांना
कुरुक्षेत्री शस्त्र तूच।

थरथरत्या हातांना
चिमुकलाच स्पर्श तूच।

चिवचिवत्या चिमण्यांच्या
नयनांतील हर्ष तूच।

तूची सख्या प्रणयरंग
परि अनंगहीन संग।

कलीमलभय घडो भंग
ये भजनी,करवी दंग।

                             .🍃संतोष

No comments:

Post a Comment

 नमन मम तव प्रति,...गणपती! गजानन, हे हेरंब..।ध्रु। झुणझुणझुण नुपुरनाद। थिरकतद्वय चपलपाद। घुणघुणघुण प्रणवनाद। भक्ती सुरस तव प्रसाद। मूलाधार, ...