सोनसळी नागिणीचा
दंश त्या आभाळा,
भिनला हा ऋतु,अंगी,
जलद सावळा.
धरतीच्या उरीपोटी
पाहुनिया तडे,
मेघ ओते भुईवर
घड्यांवर घडे.
ऐसा दानशूर कोण
आहे खरं सांगा,
साक्षी याला,महावृक्ष,
पर्वतांच्या रांगा.
लहरीपणाचा त्याला
लावू नये टिळा.
चौकटी मोडून ,मुक्त
निसर्गाची शाळा.
रिक्त होऊनिया सांडे
ऐसे त्याचे दान,
मोजती मानव त्याला
एककांमधून.
फुत्कारत्या नागांपरि
इंधनांचे लोळ,
पर्वतांचा खून पडे,
वृक्षांचा कल्लोळ.
ऐशा मानवाला हक्क
आहे तो कितीसा?
आधी कर्तुत्व तपासा,
मग पर्जन्याला पुसा.
दंश त्या आभाळा,
भिनला हा ऋतु,अंगी,
जलद सावळा.
धरतीच्या उरीपोटी
पाहुनिया तडे,
मेघ ओते भुईवर
घड्यांवर घडे.
ऐसा दानशूर कोण
आहे खरं सांगा,
साक्षी याला,महावृक्ष,
पर्वतांच्या रांगा.
लहरीपणाचा त्याला
लावू नये टिळा.
चौकटी मोडून ,मुक्त
निसर्गाची शाळा.
रिक्त होऊनिया सांडे
ऐसे त्याचे दान,
मोजती मानव त्याला
एककांमधून.
फुत्कारत्या नागांपरि
इंधनांचे लोळ,
पर्वतांचा खून पडे,
वृक्षांचा कल्लोळ.
ऐशा मानवाला हक्क
आहे तो कितीसा?
आधी कर्तुत्व तपासा,
मग पर्जन्याला पुसा.
No comments:
Post a Comment