कोजागिरी ची आज पौर्णिमा
मनात चांदणजाई फुले.
फिकट कौमुदीप्रभा मिसळली
पूर्णचंद्र हा मधे डुले.
को जागर्ति इति वदतसे
विष्णुप्रिया रजनी समयी.
क्रुपाद्रुष्टीने न्याहाळून ती
मग आपुल्या सदनी जाई.
आटीव गोरस घालून केशर
जायफळा किंचीतसा अवसर,
शीतल शशीचे शुभ्रधवल कर
त्यात उतरता प्राशु सत्वर
शरदऋतुचे रुप देखणे
आज निरखूया स्वस्थ पणे
नीरव शांतता त्यात वितळता
सुखालागी मग काय उणे.
No comments:
Post a Comment