Saturday, June 27, 2020

पहाट

आली पहाट कोवळी,
केशरानी गंधाळून.
सज्ज फुले,वेली पाने,
दंव मौक्तिक माळून.

शुभ्र मऊ धुक्याच्या त्या,
दुलईत लुप्त वाट.
गिरीमाथे डोकावीत,
धूसरसा दिसे घाट.

थोडा कुंद,तरी धुंद,
शीत मंद, वात वाहे.
चाळवले चराचर,
सृष्टी हळू जागताहे.

स्वप्नचंद्र विरुनिया,
झाला कापूर नभात.
बालरवी करी स्मित,
झाली मंगल प्रभात.

जाई निशा,येई उषा,
किरणांनी दिप्त दिशा.
जागे नवा कार्योत्साह,
नव्या दिनी,नवी आशा.

         .🍃 संतोष

No comments:

Post a Comment

 नमन मम तव प्रति,...गणपती! गजानन, हे हेरंब..।ध्रु। झुणझुणझुण नुपुरनाद। थिरकतद्वय चपलपाद। घुणघुणघुण प्रणवनाद। भक्ती सुरस तव प्रसाद। मूलाधार, ...