सांग नरा रे

सांग नरा रे इतुके भोगून,
अजुनी कसा हा जीव उपाशी?

किती शोषल्या नाही गणती,
तरी तुझी का नजर अधाशी?

किती कळ्यांनी फुलण्या आधी
 मूकपणे अंगार झेलले,

किती जिवांनी खेळ त्यागूनी,
पोक्त तुझे संसार पेलले.

त्यागून असले पौरुष घे रे,
मांगंल्याची जोडुन नाती,

नात्यांतील उज्ज्वल उर्जेने,
विझणार्या उजळव त्या ज्योती.

कधी वाटते ही तर वृत्ती,
नाही तिजला लिंगभावना.

जेथे विकृत घुसमट तेथे,
जळमटते उपभोग वासना.

अद्वैताचा पडुनी पाऊस,
देहखुणा मनीच्या निवळाव्या.

नाद वेणुचा पुनश्च ऐकून
गाई आपुल्या घरी वळाव्या.

                 . 🍃संतोष