माझ्या कवितेच्या शिरी
नको किरीटकुंडले.
नको लौकिककुंकुम
नको शिरपेच, फुले.
नको पायांत पैजणे,
नको जोडव्याचा काच.
नको मदाऱ्याच्या पुढे
मिंध्या मर्कटाचा नाच
नको प्रवासाला तिच्या
रुढ आखलेली वाट.
कधी होऊ नये तिने
कुण्या दरबारी भाट.
परि माझ्या गणराया
तुला एकच मागणे.
जिथे प्रसवती शब्द
तेथे येऊन रहाणे.
शिरी वत्सल रहावा
नित्य हात शारदेचा.
मूढ वैखरीत माझ्या
अंश रुजावा परेचा.
. 🍃संतोष
नको किरीटकुंडले.
नको लौकिककुंकुम
नको शिरपेच, फुले.
नको पायांत पैजणे,
नको जोडव्याचा काच.
नको मदाऱ्याच्या पुढे
मिंध्या मर्कटाचा नाच
नको प्रवासाला तिच्या
रुढ आखलेली वाट.
कधी होऊ नये तिने
कुण्या दरबारी भाट.
परि माझ्या गणराया
तुला एकच मागणे.
जिथे प्रसवती शब्द
तेथे येऊन रहाणे.
शिरी वत्सल रहावा
नित्य हात शारदेचा.
मूढ वैखरीत माझ्या
अंश रुजावा परेचा.
. 🍃संतोष
No comments:
Post a Comment