प्रवास पक्षी

बरसत असता,पाऊसधारा,
मन माझे जणू प्रवास पक्षी.

कुडकुडणारा देह चिंबसा,
इवल्या नेत्री,तुषारनक्षी.

नको नकोसा ओलेता क्षण,
अंगी बिलगता,हवाच वाटे.

विस्कटलेल्या पंखांमधुनी,
जुन्या स्मृतींचे रेशीमकाटे.

संकोचाचा टिचभर पडदा,
गेला फाटून निवले लोचन.

हजार नेत्रांतुनी निखळले,
सर मोत्यांचे गेले शिंपून.

एकच घटिका,अमृतघुटका,
प्राशुनी परि हे नवसंजीवन,

पुन्हा अनामिक,अनंत व्योमी,
नव्या प्रवासाचे आवाहन.
             
                  .🍃संतोष