खगांंच्या नभी,चालल्या रम्य पंंक्ती

खगांंच्या नभी,चालल्या रम्य पंंक्ती,
किती आकृतीबंध साकारले।
कुणी त्या दिले ज्ञान,शिक्षा कुणाची?
मिटेना कधी गुण रक्तातले।

पिले कोकीळेची,जरी काकसंगी,
गातात गाणी, मधुरताच अंगी।
जळी मत्स्य पोही,उपजता लीलेने,
प्रतिक्षिप्त क्रिया,घडे सुप्त ज्ञाने.

तशी मानवाला, मिळे स्वप्नदृष्टी।
विचारी मनाला,खुले आत्मसृष्टी।
कृती ही तयाचे असे मूर्त रुप।
जशी ज्याची वृत्ती,तसे त्या स्वरुप।
             
                                .🍃संतोष