Thursday, June 4, 2020

वळीव (१)

ऊन जाळते माध्यान्हीचे
वैशाखाला फुटली उकळी

दाहक होतो वारा देखील
मलूल झाली तृणे कोवळी.

धगधगत्या रवीकुंडामाजी
होम चालला उठती ज्वाळा.

चढला पारा दिशा तापल्या
चरमसीमेवर उभा उन्हाळा.

या रणरणत्या शापझळांना
वळीवाचा उःशाप हवा,

गजमेघांच्या शुंडांमधुनी
धरणीला अभिषेक हवा.

हलता पात्रे नभभुमीवर,
वळीव आला तो धुसमुसळा.

गेला नाचून जीवन शिंपुन
आला, गेला, सरे सोहळा.

स्वल्प दिलासा, पुन्हा काहीली,
परंतु हाती, ओलेते क्षण!

वर्षाराणी येईल तोवर
असेच ठेवू हे सांभाळून..

                             . 🍃संतोष

No comments:

Post a Comment

 नमन मम तव प्रति,...गणपती! गजानन, हे हेरंब..।ध्रु। झुणझुणझुण नुपुरनाद। थिरकतद्वय चपलपाद। घुणघुणघुण प्रणवनाद। भक्ती सुरस तव प्रसाद। मूलाधार, ...