मेघ दाटले,ये काळोखी.
झुकले अंबर उठले काहूर,
छेदून पटला,उंच धरी शिर,
गुढी उभारा,अशी घरोघर..
संशय शंका जळमट सारे
झटकून टाकू पुढील पाऊले
घट्ट पाय हे आता रोवले,
बांधा तोरण,त्वरे शुभंकर...
पाठकण्याच्या मुळात बसली
नागिण वर येण्यास आसुसली,
गुढी सत्य,शिव,मांगल्याची,
तशीच चढूदे,वरती सरसर..
किती संकटे पूर्वी आली,
पूर्वसूरींनी हसत पेलली,
पुन्हा नव्याने गुढी उभवली,
चला गाऊया आश्वासक स्वर...
.🍃संतोष
No comments:
Post a Comment