बाळू:-
भूक लागली आई,
दे ना,खाण्याला तू काही!
आई:-
तुला खायला काय करू?
तोवर पेरु दोन चिरु?
बाळू:-
नको,किती त्या बियाच बाई,
कर ना मॅगी,झाली घाई!
आई:-
तुला देऊ का गुळ फुटाणे?
किंवा मनुका अन् बेदाणे?
बाळू:-
नको,मला तो काढून दे ना,
केक आणला जो मामाने!
आई:-
बरे तरी मग उपमा करते,
सोबत ओला नारळ खंवते,
वरती कोथिंबीर भुरभुरते,
तुला हवी तर शेव पेरते,
बाळू:-
नको मोहरी दाती येते,
मिरची लागून,तोंड पोळते.
आणून दे ना मला समोसा,
सोबत केचप,चटणी मिळते.
आई:-
करु का थोडे,दडपे पोहे,
मस्त फोडणी आणि खोबरे?
बाळू:-
नको मला दे फक्त कुरकुरे,
किंवा वेफर,भरीन तोबरे!
हट्टी मुलाने नाही ऐकले,
हवे हवे ते सगळे खाल्ले,
नंतर पोटच दुखु लागले,
डॉक्टर काकांच्याकडे नेले,
आता बाळू ,खातो गोळ्या,
काळ्या,पिवळ्या,
कडू कडू सगळ्या.
पितोय औषध दाबून नाक,
बसलाय त्याला चांगलाच धाक!
म्हणून सांगतो,ऐकत जावे,
आई देईल ते खुशाल खावे.
.🍃संतोष
No comments:
Post a Comment